2020 yapımı 'The Dark and the Wicked', izleyiciyi ıssız bir çiftliğin kasvetli atmosferine sürükleyen, ruhani ve psikolojik unsurları harmanlayan bir korku filmidir. Yönetmen Bryan Bertino, 'The Strangers' ile tanıdığımız gerilim anlayışını bu filmde daha yavaş tempolu ve iç burkucu bir korkuya evriltmiş. Film, ölmekte olan bir babanın yanında toplanan ailesinin, sadece kaybın değil, onları içten içe kemiren ve somutlaşan bir kötülüğün de pençesine düşmesini anlatıyor.

Oyunculuklar, filmin kasvetli havasına büyük katkı sağlıyor. Marin Ireland ve Michael Abbott Jr., kardeşler Louise ve Michael rollerinde, çaresizlik, korku ve aile bağlarının sınanmasını son derece inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. Karakterlerin iç dünyalarındaki çatışma, ekranda hissedilen gerilimi katbekat artırıyor. Görsel dil ve sinematografi ise filmin en güçlü yanlarından; geniş, boş ve tehditkâr çiftlik manzaraları, izolasyon ve yaklaşan kıyamet hissini sürekli besliyor. Müzik ve ses tasarımı, her an patlamaya hazır bir gerilim yaratmakta ustaca kullanılmış.

'The Dark and the Wicked', klasik 'cinayet' temalı korku filmlerinden uzak durarak, izleyicide derin bir varoluşsal korku ve ümitsizlik duygusu uyandırmayı hedefliyor. Kötülüğün kaynağı asla tam olarak açıklanmaz, bu da belirsizliğin yarattığı rahatsızlığı sonuna kadar kullanır. Bu yönüyle, iz bırakan ve üzerine düşündüren bir korku deneyimi arayanlar için kaçırılmaması gereken bir yapım. Sadece 'jump scare' anları için değil, uzun süre etkisinden kurtulamayacağınız psikolojik bir gerilim için mutlaka izlenmeli.