Central Station (Central do Brasil), 1998 yapımı, Walter Salles'in yönettiği ve Brezilya sinemasının unutulmaz dramlarından biri olarak kabul edilen bir filmdir. Film, Rio de Janeiro'nun merkez istasyonunda okuma yazma bilmeyen insanlar için mektup yazarak geçimini sağlayan, duygusal olarak yalnız ve sert bir kadın olan Dora ile, annesi bir kaza sonucu öldükten sonra tamamen yalnız kalan küçük Josué'nin kesişen hayatlarını anlatır. Dora, başlangıçta isteksiz olsa da, Josué'yi hiç tanımadığı babasını aramak üzere Brezilya'nın kuzeydoğusundaki sert ve uzak bölgelerine götürmeyi kabul eder. Bu yolculuk, ikisi için de fiziksel olduğu kadar duygusal bir dönüşüm yolculuğuna dönüşür.

Fernanda Montenegro, Dora rolünde olağanüstü bir performans sergileyerek karakterin buz gibi kabuğunun altındaki kırılganlığı ve insanlığı muhteşem bir incelikle yansıtır. Küçük oyuncu Vinícius de Oliveira ise Josué karakterine hem masumiyet hem de inatçı bir hayatta kalma içgüdüsü katar. İkili arasında yavaş yavaş gelişen anne-oğul benzeri bağ, filmin kalbini oluşturur ve izleyiciyi derinden etkiler.

Walter Salles'in yönetmenliği, Brezilya'nın sosyal ve coğrafi manzarasını sadece bir arka plan olarak değil, hikayenin ayrılmaz bir parçası haline getirir. Film, kent kalabalığından ücra kırsalın geniş açılarına uzanan görsel bir yolculuk sunar. Central Station izlemek için birçok neden var: Evrensel temaları (yalnızlık, umut, aile ve insan bağları) işleyişindeki samimiyet, unutulmaz karakterler ve sarsıcı duygusal derinlik bunların başında gelir. İnsan ruhunun direncine ve beklenmedik ilişkilerin iyileştirici gücüne dair zamansız ve dokunaklı bir anlatı arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.