2011 yapımı 50/50, kanser gibi ağır bir konuyu beklenmedik bir mizah duyarlılığıyla ele alan, gerçek bir hikâyeden esinlenen özel bir film. Yönetmen Jonathan Levine, izleyiciyi 27 yaşındaki Adam'ın (Joseph Gordon-Levitt) dünyasına götürüyor. Sıradan, düzenli bir hayat süren Adam'a konan nadir bir omurga kanseri teşhisi, onun ve çevresindekilerin yaşamını altüst eder. Film, bu zorlu süreci, hastalığın getirdiği korku ve belirsizliği, trajikomik bir gerçeklikle yansıtıyor.

Joseph Gordon-Levitt, Adam rolünde iz bırakan bir performans sergiliyor. İçsel çatışmaları, kırılganlığı ve yavaş yavaş gelişen direnci ince detaylarla aktarıyor. Seth Rogen ise Adam'ın en yakın arkadaşı Kyle'ı canlandırıyor. Rogen, tipik taşkın mizahının ötesine geçerek, arkadaşlığın ve desteğin en zor zamanlarda nasıl hayati bir önem taşıdığını gösteriyor. Anna Kendrick'in canlandırdığı genç ve deneyimsiz terapist Katherine ile Adam arasında gelişen ilişki de filmin duygusal dokusuna katkıda bulunuyor.

50/50 izlenmesi gereken bir film çünkü yaşam, ölüm, dostluk ve aşk gibi evrensel temaları samimiyetle işliyor. Hastalıkla mücadeleyi bir 'kahramanlık hikâyesi' olarak değil, insani tüm zayıflıkları ve komik anlarıyla birlikte sunuyor. Senaryosunun inceliği, oyuncu performanslarının gücü ve dengeli tonuyla hem güldürüyor hem de derinden düşündürüyor. Hayatın bazen bir yazı-tura atışı kadar belirsiz olabileceğini hatırlatan bu dokunaklı komedi-dram, izleyiciye umut ve dayanıklılık üzerine unutulmaz bir deneyim vaat ediyor.